Ta strona używa plików cookies.
Polityka Prywatności
Informacje o cookies
AKCEPTUJĘ

Części mowy

Dlaczego język polski jest trudny nie tylko dla obcokrajowców?

Jeśli zapytamy się co sprawia cudzoziemcom największą trudność w nauce języka polskiego, to w odpowiedzi usłyszymy o fleksji. Język polski jest językiem fleksyjnym. Czyli krótko mówiąc, odmienia się. Nasz język cechują części mowy, które funkcjonują w określony sposób a ogromna grupa tych wyrazów odmienia się.

Odmienne i nieodmienne części mowy w języku polskim są to wszystkie wyrazy, które są w pewien sposób poklasyfikowane. O zasadach tej klasyfikacji zaczynamy się uczyć w 4 klasie szkoły podstawowej na lekcjach języka polskiego. Nauka ta nazywa się fleksją i obejmuje zarówno odmienne i nieodmienne części mowy, których jest dziesięć. Najprostszy podział obejmuje odmienne i nieodmienne części mowy oraz samodzielne i niesamodzielne formy wyrazów.

Podstawowe zasady klasyfikacji części mowy.

Odmienne - czyli takie, które mogą zmieniać swe końcówki:
1.rzeczownik, nazywa rzeczy, osób, zjawisk, pojęć, czynności i cech, odpowiada na pytania kto? co? kogo? czego? komu? czemu? kim? czym? o kim? o czym?
2. czasownik służy do określania czynności, stanów i działania, odpowiada na pytania co robi? co się z nim dzieje? w jakim jest stanie?
3. liczebnik, służy do oznaczania liczby osób, zwierząt, zjawisk, przedmiotów, do określania ich ilości, odpowiada na pytanie ile? który? ilu? który z kolei?
4. przymiotnik, służy do nazywania cech przedmiotów, określa rzeczowniki oraz ich właściwości i cechy, odpowiada na pytania jaki? jaka? jakie? który? która? które? czyj? czyja? czyje?
5. zaimek, ze względu na znaczenie wyróżniamy osobowe, pytające, wskazujące, zwrotne, względne, przeczące, nieokreślone, dzierżawcze lub w zależności od tego jaką część mowy zastępują w zdaniu mogą być: rzeczowne, przymiotne, liczebne. Wyjątek stanowi zaimek przysłowny, który jest nieodmienny.

Nieodmienne - nie odmieniające się, zachowujące swoją podstawową formę.
1. przysłówek, wskazuje okoliczności i odpowiada na pytania jak? gdzie? kiedy?
2. przyimek, służy do wskazywania kiedy określona czynność się wydarzy i gdzie znajduje się w danym momencie osoba lub przedmiot.
3. spójnik, służy do łączenia wyrazów w zdania.
4. partykuła, za pomocą partykuły wyraża się stosunek do treści wypowiadanej.
5. wykrzyknik, służy do wyrażania stanów uczuć, odgłosów przyrody, dźwięków instrumentów, można również używać go do zawołania kogoś.

Odmieniać wyrazy można za pomocą zjawiska deklinacji oraz koniugacji. Deklinacja obejmuje odmianę przez przypadki i liczby. Za pomocą deklinacji można odmieniać rzeczowniki przymiotniki, zaimki, liczebniki i imiesłowy. Z kolei koniugacja służy do odmieniania czasowników przez osoby, liczby, czasy, strony, rodzaje, aspekty i tryby.

Samodzielne części mowy to takie, które znaczą coś same w sobie bez kontekstu zdania. Samodzielne są liczebniki, czasowniki, przymiotniki, zaimki i przysłówki. Do niesamodzielnych zalicza się przyimki, partykuły oraz spójniki, które nabierają znaczenia dopiero w w zestawieniu z innymi wyrazami w zdaniu.

Wiedza na temat fleksji oraz umiejętność używania słów odmienionych w odpowiedniej formie przydaje się w życiu codziennym. Zwłaszcza, że wyrazów odmiennych jest dużo więcej i są częściej używane. Bardzo ciekawym przykładem powodującym trudności nie tylko obcokrajowcom ale nawet dorosłym Polakom jest odmiana nazwisk. Jak właściwie i prawidłowo odmienić nazwisko kogoś ważnego w pracy czy też jak zapisać je na ważnym dokumencie albo zaproszeniu na ślub? To właśnie są przykłady wykorzystywania części mowy w codziennym życiu.

Język polski - Pozostałe zagadnienia

Samogłoski Części mowy Humor czy chumor
Nieważne czy nie ważne W koncu czy wkoncu Byłoby czy było by
Tautologia
 Zdania składowe
 Przecinek przed żeby
 Homonimy  Homonimy przykłady
 
4

dziedziny naukowe

30

Ciekawych artykułów

10050

Zadowolonych użytkowników serwisu

3000

Wymienionych maili z naszymi użytkownikami :-)